Dava Konusu: Bir haritanın gece yarısı kendi kendine değişmesi Tanıklar: Eski bir sandalye, deniz kokulu bir zarf, kırık bir sokak lambası Karar: Ertelendi
Salon sessizdi. Hakim tokmağını masaya vurmadı; çünkü masanın da ifade vermesi gerekiyordu. Duvar saatinin akrebi geri gidiyor, yelkovan ise hiç yaşanmamış bir öğleden sonrayı gösteriyordu.
İlk delil olarak sararmış bir kart çıkarıldı. Kartın ön yüzünde yalnızca şu yazıyordu: Fethiye Mugla Turkey . Bu ifade ne bir adres gibi davranıyordu ne de bir açıklama sunuyordu. Daha çok, kaybolmuş bir yerin kendini hatırlatma çabası gibiydi.
Zarf konuşmaya başladığında salona hafif bir tuz kokusu yayıldı. “Ben açılmadım,” dedi, “ama içimde yıllardır dolaşan bir cümle var.” Ardından içinden küçük bir kâğıt düştü. Kâğıtta Fethiye Escort yazıyordu.
Kimse şaşırmadı. Çünkü bu mahkemede kelimeler suçlu değil, sadece yerini şaşırmış tanıklardı.
Hakim, dosyayı kapatmadan önce son kez salona baktı. Kırık sokak lambası titredi, sandalye gıcırdadı, harita ise kıyı çizgisini birkaç santim sola kaydırdı.
Son tutanağın en altına tekrar şu not düşüldü: Fethiye Escort .
Ve dava, bir sonraki gelgit zamanına kadar ertelendi.